
அவளின் புன் சிரிப்பு வறட்டு புன்னகையாக மாறியுள்ளது
காதல் மொழி பேசிய கண்களில் பயமும் கள்வமும் குடியேறி இருந்தது
அடித்து பேசும் பழக்கம் மாறி இரண்டடி தள்ளி நின்று பேசும் பழக்கம் வந்துள்ளது
நொடிகளுடன் போட்டியிட்டு வெளி வரும் வார்த்தைகள் நிமிடத்திற்கு ஒன்றாக உதிர்ந்தது
உதிரும் வார்த்தைகளில் முன்பிருந்த அக்கறையும், உரிமையும் இல்லை
இவள் இல்லை அவள் என்றது மனது அவளை தவற விடகூடாது என்று எண்ணி வேகமாக நடந்தேன்
காலத்தின் பின்னோக்கி

உங்கள் கவிதைகள் அனைத்தும் அருமை.
ReplyDeleteஉங்களது பிளாக்கும் சிறப்பு. வாழ்த்துகள்